ଗୀତା ସ୍ବଧ୍ୟାୟ

 ଶ୍ରୁତିଗୀତା              ଶ୍ରୁତୟଃ ଊଚୁଃ । ଜୟ ଜୟ ଜହ୍ୟଜାମଜିତ ଦୋଷଗୃଭୀତଗୁଣାଂ ତ୍ୱମସି ଯଦାତ୍ମନା ସମବରୁଦ୍ଧସମସ୍ତଭଗଃ । ଅଗଜଗଦୋକସାମଖିଲଶକ୍ତ୍ୟବବୋଧକ ତେ କ୍ୱଚିଦଜୟାଽଽତ୍ମନା ଚ ଚରତୋଽନୁଚରେନ୍ନିଗମଃ ॥ ୧୪॥ ବୃହଦୁପଲବ୍ଧମେତଦବୟନ୍ତ୍ୟବଶେଷତୟା ଯତ ଉଦୟାସ୍ତମୟୌ ବିକୃତେର୍ମୃଦି ବାଽବିକୃତାତ୍ । ଅତ ଋଷୟୋ ଦଧୁସ୍ତ୍ୱୟି ମନୋବଚନାଚରିତଂ କଥମୟଥା ଭବନ୍ତି ଭୁବି ଦତ୍ତପଦାନି ନୃଣାମ୍ ॥ ୧୫॥ ଇତି ତବ ସୂରୟସ୍ତ୍ର୍ୟଧିପତେଽଖିଲଲୋକମଲକ୍ଷଣପଣକଥାମୃତାବ୍ଧିମବଗାହ୍ୟ ତପାଂସି ଜହୁଃ । କିମୁତ ପୁନଃ ସ୍ୱଧାମବିଧୁତାଶୟକାଲଗୁଣାଃ ପରମ ଭଜନ୍ତି ଯେ ପଦମଜସ୍ରସୁଖାନୁଭବମ୍ ॥ ୧୬॥ ଦୃତୟ ଇବ ଶ୍ୱସନ୍ତ୍ୟସୁଭୃତୋ ଯଦି ତେଽନୁବିଧା ମହଦମାୟୋଽଣ୍ଡମସୃଜନ୍ୟଦନୁଗ୍ରହତଃ । ପୁରୁଷବିଧୋଽନ୍ୱୟୋଽତ୍ର ଚରମୋଽନ୍ନମୟାଦିଷୁ ଯଃ ସଦସତଃ ପରଂ ତ୍ୱମଥ ଯଦେଷ୍ୱବଶେଷମୃତମ୍ ॥ ୧୭॥ ଉଦରମୁପାସତେ ଯ ଋଷିବର୍ତ୍ମସୁ କୂର୍ପଦୃଶଃ ପରିସରପଦ୍ଧତିଂ ହୃଦୟମାରୁଣୟୋ ଦହରମ୍ । ତତ ଉଦଗାଦନନ୍ତ ତବ ଧାମ ଶିରଃ ପରମଂ ପୁନରିହ ଯତ୍ସମେତ୍ୟ ନ ପତନ୍ତି କୃତାନ୍ତମୁଖେ ॥ ୧୮॥ ସ୍ୱକୃତବିଚିତ୍ରୟୋନିଷୁ ବିଶନ୍ନିବ ହେତୁତୟା ତରତମତଶ୍ଚକାସ୍ସ୍ୟନଲବତ୍ସ୍ୱକୃତାନୁକୃତିଃ । ଅଥ ବିତଥାସ୍ୱମୂଷ୍ୱବିତଥଂ ତବ ଧାମ ସମଂ ବିରଜଧିୟୋଽନ୍ୱୟନ୍ତ୍ୟଭିବିପଣ୍ୟବ ଏକରସମ୍ ॥ ୧୯॥ ସ୍ୱକୃତପୁରେଷ୍ୱମିଷ୍ୱବହିରନ୍ତରସମ୍ବରଣଂ ତବ ପୁରୁଷଂ ବଦନ୍ତ୍ୟଖିଲଶକ୍ତିଧୃତ...