ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତା

January 15, 2024

ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତା

ଓମିତ୍ୟେବ ସୁନାମଧେୟମନଘଂ ବିଶ୍ୱାତ୍ମନୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ
ସର୍ୱେଷ୍ୱେବ ହି ତସ୍ୟ ନାମସୁ ବସୋରେତତ୍ପ୍ରଧାନଂ ମତମ୍ ॥
ଯଂ ବେଦା ନିଗଦନ୍ତି ନ୍ୟାୟନିରତଂ ଶ୍ରୀସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦକଂ
ଲୋକେଶଂ ସମଦର୍ଶିନଂ ନିୟମନଂ ଚାକାରହୀନଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ॥ ୧॥

ଭୂର୍ୱୈ ପ୍ରାଣ ଇତି ବ୍ରୁବନ୍ତି ମୁନୟୋ ବେଦାନ୍ତପାରଂ ଗତାଃ
ପ୍ରାଣଃ ସର୍ୱବିଚେତନେଷୁ ପ୍ରସୃତଃ ସାମାନ୍ୟରୂପେଣ ଚ ।
ଏତେନୈବ ବିସିଦ୍ଧ୍ୟତେ ହି ସକଲଂ ନୂନଂ ସମାନଂ ଜଗତ୍ ।
ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟଃ ସକଲେଷୁ ଜନ୍ତୁଷୁ ଜନୈର୍ନିତ୍ୟଂ ହ୍ୟସୁଶ୍ଚାତ୍ମବତ୍ ॥ ୨॥

ଭୁବର୍ନାଶୋ ଲୋକେ ସକଲବିପଦାଂ ବୈ ନିଗଦିତଃ
କୃତଂ କାର୍ୟଂ କର୍ତବ୍ୟମିତି ମନସା ଚାସ୍ୟ କରଣଂ ।
ଫଲାଶାଂ ମର୍ତ୍ୟା ଯେ ବିଦଧତି ନ ବୈ କର୍ମନିରତାଃ
ଲଭନ୍ତେ ନିତ୍ୟଂ ତେ ଜଗତି ହି ପ୍ରସାଦଂ ସୁମନସାମ୍ ॥ ୩॥

ସ୍ୱରେଷୋ ବୈ ଶବ୍ଦୋ ନିଗଦତି ମନଃସ୍ଥୈର୍ୟକରଣଂ
ତଥା ସୌଖ୍ୟଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟଂ ହ୍ୟୁପଦିଶତି ଚିତ୍ତସ୍ୟ ଚଲତଃ ।
ନିମଗ୍ନତ୍ୱଂ ସତ୍ୟବ୍ରତସରସି ଚାଚକ୍ଷତି ଉତ ।
ତ୍ରିଧାଂ ଶାନ୍ତିଂ ହ୍ୟେତାଂ ଭୁବି ଚ ଲଭତେ ସଂୟମରତଃ ॥ ୪॥

ତତୋ ବୈ ନିଷ୍ପତ୍ତିଃ ସ ଭୁବି ମତିମାନ୍ ପଣ୍ଡିତବରଃ
ବିଜାନନ୍ ଗୁହ୍ୟଂ ଯୋ ମରଣଜୀବନୟୋସ୍ତଦଖିଲମ୍ ।
ଅନନ୍ତେ ସଂସାରେ ବିଚରତି ଭୟାସକ୍ତିରହିତ-
ସ୍ତଥା ନିର୍ମାଣଂ ବୈ ନିଜଗତିବିଧୀନାଂ ପ୍ରକୁରୁତେ ॥ ୫॥

ସବିତୁସ୍ତୁ ପଦଂ ବିତନୋତି ଧ୍ରୁବଂ
ମନୁଜୋ ବଲବାନ୍ ସବିତେବ ଭବେତ୍ ।
ବିଷୟା ଅନୁଭୂତିପରିସ୍ଥିତୟ-
ସ୍ତୁ ସଦାତ୍ମନ ଏବ ଗଣେଦିତି ସଃ ॥ ୬॥

ବରେଣ୍ୟଞ୍ଚୈତଦ୍ୱୈ ପ୍ରକଟୟତି ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱମନିଶଂ
ସଦା ପଶ୍ୟେଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠଂ ମନନପି ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ୟ ବିଦଧେତ୍ ।
ତଥା ଲୋକେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସରଲମନସା କର୍ମ ଚ ଭଜେତ୍
ତଦିତ୍ଥଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱଂ ବ୍ରଜତି ମନୁଜଃ ଶୋଭିତଗୁଣୈଃ ॥ ୭॥

ଭର୍ଗୋ ବ୍ୟାହରତେ ପଦଂ ହି ନିତରାଂ ଲୋକଃ ସୁଲୋକୋ ଭବେତ୍
ପାପେ ପାପ-ବିନାଶନେ ତ୍ୱବିରତଂ ଦତ୍ତାବଧାନୋ ବସେତ୍ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ଦୁଷ୍କୃତିଦୁର୍ୱିପାକ-ନିଚୟଂ ତେଭ୍ୟୋ ଜୁଗୁପ୍ସେଦ୍ଧି ଚ
ତନ୍ନାଶାୟ ବିଧୀୟତାଂ ଚ ସତତଂ ସଙ୍ଘର୍ଷମେଭିଃ ସହ ॥ ୮॥

ଦେବସ୍ୟେତି ତୁ ବ୍ୟାକରୋତ୍ୟମରତାଂ ମର୍ତ୍ୟୋଽପି ସମ୍ପ୍ରାପ୍ୟତେ
ଦେବାନାମିବ ଶୁଦ୍ଧଦୃଷ୍ଟିକରଣାତ୍ ସେବୋପଚାରାଦ୍ ଭୁବି ।
ନିଃସ୍ୱାର୍ଥଂ ପରମାର୍ଥ-କର୍ମକରଣାତ୍ ଦୀନାୟ ଦାନାତ୍ତଥା
ବାହ୍ୟାଭ୍ୟନ୍ତରମସ୍ୟ ଦେବଭୁବନଂ ସଂସୃଜ୍ୟତେ ଚୈବ ହି ॥ ୯॥

ଧୀମହି ସର୍ୱବିଧଂ ଶୁଚିମେବ
ଶକ୍ତିଚୟ ବୟମିତୁପଦିଷ୍ଟାଃ ।
ନୋ ମନୁଜୋ ଲଭତେ ସୁଖଶାନ୍ତି-
ମନେନ ବିନେତି ବଦନ୍ତି ହି ବେଦାଃ ॥ ୧୦॥

ଧିୟୋ ମତ୍ୟୋନ୍ମଥ୍ୟାଗମନିଗମମନ୍ତ୍ରାନ୍ ସୁମତିମାନ୍
ବିଜାନୀୟାତ୍ତତ୍ତ୍ୱଂ ବିମଲନବନୀତଂ ପରମିବ ।
ଯତୋଽସ୍ମିନ୍ ଲୋକେ ବୈ ସଂଶୟଗତ-ବିଚାର-ସ୍ଥଲଶତେ
ମତିଃ ଶୁଦ୍ଧୈବାଚ୍ଛା ପ୍ରକଟୟତି ସତ୍ୟଂ ସୁମନସେ ॥ ୧୧॥

ଯୋନୋ ବାସ୍ତି ତୁ ଶକ୍ତିସାଧନଚୟୋ ନ୍ୟୂନାଧିକଶ୍ଚାଥବା
ଭାଗଂ ନ୍ୟୂନତମଂ ହି ତସ୍ୟ ବିଦଧେମାତ୍ମପ୍ରସାଦାୟ ଚ ।
ଯତ୍ପଶ୍ଚାଦବଶିଷ୍ଟଭାଗମଖିଲଂ ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା ଫଲାଶଂ ହୃଦି
ତଦ୍ଧୀନେଷ୍ୱଭିଲାଷବତ୍ସୁ ବିତରେଦ୍ ଯେ ଶକ୍ତିହୀନାଃ ସ୍ୱୟମ୍ ॥ ୧୨॥

ପ୍ରଚୋଦୟାତ୍ ସ୍ୱଂ ତ୍ୱିତରାଂଶ୍ଚ ମାନବାନ୍
ନରଃ ପ୍ରୟାଣାୟ ଚ ସତ୍ୟବର୍ତ୍ମନି ।
କୃତଂ ହି କର୍ମାଖିଲମିତ୍ଥମଙ୍ଗିନା
ବଦନ୍ତି ଧର୍ମଂ ଇତି ହି ବିପଶ୍ଚିତଃ ॥ ୧୩॥

ଗାୟତ୍ରୀ-ଗୀତାଂ ହ୍ୟେତାଂ ଯୋ ନରୋ ବେତ୍ତି ତତ୍ତ୍ୱତଃ ।
ସ ମୁକ୍ତ୍ୱା ସର୍ୱଦୁଃଖେଭ୍ୟଃ ସଦାନନ୍ଦେ ନିମଜ୍ଜତି ॥ ୧୪॥